e-mozi

மடல் 029- நின்மலா! நெடியாய்!

நான்மாட கூடல், ஆலவாய் என்றெல்லாம் அழைக்கப்படும் தென் மதுரை, தமிழ் வாழ்வின் உயிர் போன்றது. சங்கம் வளர்த்து, தமிழ் காத்து தமிழர் தம் பண்பாடு கூறும் நகர் அது. இம்முது நகரில் சைவமும்,வைணவமும் தோள் கோர்த்து வளர்ந்திருக்கின்றன. ஒரு புறம் ஆலவாய் அண்ணல் திருவிளையாடினால், மறுபுறம் கருமாணிக்கச் சுடராம் கண்ணன் பெரியாழ்வாருக்காக திருக்காட்சி அளிக்கிறான். திரிபுரம் எரித்த அங்கயற்கன்னி ஆணுக்கு நிகராக ஆட்சி செய்கிறாள் அங்கே!



இம்முச்சுடரும் கூடும் ஒரு நிகழ்வு தான் மீனாட்சி கல்யாணம். அன்னையின் அண்ணனாக கரிய திருமால் தாரை வார்த்துக் கொடுக்க செஞ்சுடர் வண்ணன் சொக்கன் அன்னையின் கைத்தலம் பற்றுகிறான்.



முக்கிய இந்த நிகழ்வுக்கு மதுரையை சுற்றியுள்ள பெருமாள் கோவில்களிலிருந்து பெருமாள் வருவதாக சம்பிரதாயம். மதுரை வட்டாரத்தில் பெரும் புகழ் கொண்ட வைணவ திருத்தலம் திருமாலிருஞ்சோலை எனப்படும் அழகர் கோவிலாகும். அங்கிருந்து அழகரும் வருகிறார். தனி ஆளாக வந்தால்,"கிளம்பினோம் வந்து சேர்ந்தோம்" என்றிருக்கும். ஆனால் பரிவாரம் சூழ ராஜா போல் வரும் கள்ளழகரால் வழியில் விழி வைத்துக் காத்திருக்கும் தன் பக்த கோடிகளை புறந்தள்ள முடியாதலால் பல்வேறு ஊர்களில் தங்கித் தங்கி வருகிறார். அவருக்கு இந்து மதத்தினர் மட்டும் பக்தர்கள் அன்று. துருக்கநாச்சியார்களும் அவன் அழகில் அவ்வப்போது மயங்குவதுண்டு. இப்படியாக இவர் துருக்க நாச்சியார் வீட்டில் தாமதப் பட்டு போக, தங்கை கல்யாணம் ஏக அமர்க்களமாக வேறு பெருமாளை வைத்து நடத்தப் பட்டுவிடுகிறது. பெருமாளும் வந்த காரியம் மாறு பட்டு போக தன் வீடு திரும்புகிறார். வீட்டில் வரவேற்பு எப்படி இருக்கும் என்று கற்பனை செய்து கொள்ளலாம் :-) பெருமாள் இப்படி அடிக்கடி மாட்டிக் கொள்வதாக சம்பிரதாயம். சரித்திரப் புகழ் பெற்ற இன்னொருசம்பவம்.

நம்மாழ்வாரின் பரதத்துவத்தில் ஊறித் திளைத்த இராமானுச முனி ஸ்ரீவைணவ திருமறைகளை மீண்டும் வழக்கிற்கு கொண்டு வந்து, வைணவ சம்பிரதாயங்களை முறையாக பல்வேறு கோவில்களில் நிறுவுகிறார். அவரது தலைமைப் பீடம் திருவரங்கம். அங்குள்ள பெருமாளும் சேட்டைகளுக்கு குறைவின்றி இருக்கிறார். சரணாகதி தத்துவத்தை காலம் முழுவதும் கற்றுத் தந்த இதத்தாய் இராமானுச முனி ஒரு நாள் அனைத்து மாந்தர் சார்பாக இறைவனிடம் சராகதி பண்ண எண்ணுகிறார். அதற்கான நல்ல நாளுக்கு காத்திருக்கிறார். அப்படியொரு நாள் அமைகிறது.



திரவரங்கத்து அமுதனின் கண் அழகைக் கண்டு மயங்காதவர் வெகு சிலரே. அண்டர் கோன் ஆகிய இவ்வமுதின் கண்களை ஒருமுறை கண்ட கண்கள் மற்றொன்றினைக் காணாவே! இப்படியான இவன் கண்ணழகில் மயங்கிய பெண்களில் உறையூர் நாச்சியாரும் ஒருவர். கள்ளனான கண்ணன் சத்தம் காட்டாமல் உறையூர் நாச்சியார்வீட்டுக்கு போய்விட்டு விடிகாலையில் திருவரங்கம் திரும்புகிறான். பெருந்தேவித் தாயார் வாசலில் காத்துக்கொண்டு இருக்கிறார். இவன் அசர, அவசரமாகப் போன அழகை அவள் சொல்லி கேலி செய்து, நீ இனி அந்தப் பெண்டிருடனே இரும், என் பூவையும் கிளியையும் கொடுத்துவிட்டு போ! என்கிறாள்.கண்ணனும் இன்ன பிற வார்த்தை ஜாலங்கள் செய்து, ஆண்டாள் சொன்னது போல்..

எழிலுடைய அம்மனைமீர்! என்னரங்கத் தின்னமுதர்,
குழலழகர் வாயழகர் கண்ணழகர், கொப்பூழில்
எழுகமலப் பூவழக ரெம்மானார், என்னுடைய
கழல்வளையைத் தாமும் கழல்வளையே யாக்கினரே


பெருந்தேவித் தாயாரையும் மயக்கிவிடுகிறான். இதுதான் சமயம் என்று நம் இராமானுச முனி இடை புகுந்து சராணாகதி செய்து விடுகிறார். அண்ணலும், தாயும் மகிழ்ந்து குலாவி இருக்கும் நேரம், சரணாகதி முழுமையாக ஏற்றுக் கொள்ளப் படுகிறது. கண்ணனின் திண் அருள் எல்லோருக்கும் கிடைக்கிறது.



இப்படியொரு சம்பிரதாயம் இராமானுச முனிக்கு எங்கிருந்து கிடைத்தது?
சங்கத் தமிழன் கொடுத்ததுதான் அதுவும்! தொல்காப்பிய நூற்பாவில் காதலன், காதலி ஊடல் உவகை நிரம்பச் சொல்லப் படுகிறது. உள்ளது உவத்தலும், இல்லது காயலும் பண்டைத் தமிழரின் விழுமியச் செழுமைகள். அது இங்கு அப்படியே எடுத்தாளப் படுகிறது. மிக்க வேதியர் வேதத்தின் உட்பொருள் நிற்கப் பாடி நெஞ்சு நிறுத்திய திருக்குறுகூர் கோன் மாறன் செய்வித்ததை அப்படியே கோவில் திருமுறை ஆக்குகிறார் இராமானுசர். திருவாய்மொழியில் சொல்கிறார் நம்மாழ்வார்:

மின்னிடை மடவார்கள் நின்னருள்
சூடுவார் முன்பு நானதஞ்சுவன்
மன்னுடை இலங்கையரண்
காய்ந்த மாயவனே!
உன்னுடைய சுண்டாயம் நானறிவேன்,
இனியது கொண்டு செய்வதேன்?
என்னுடைய பந்தும் கழலும்
தந்து போகு நம்பீ!


கழறேல் நம்பீ! உன் கைதவம் மண்ணும்
விண்ணும் நன்கறியும் திண்சக்கர
நிழறு தொல்படைத்தாய்!
உனக்கொன்றுணர்த்துவன் நான்
மழறு தேன்மொழி யார்கள் நின்னருள்
சூடுவார் மனம்வாடி நிற்க எம்
குழறு பூவையொடும்
கிளியோடும் குழகேலே!

வேடிக்கையான சம்பிரதாயமாகத் தோன்றும். ஆனால் அதன் பின்னுள்ள யதார்த்தமான உளவியல் போக்கு அனைவரையும் ஈர்க்கக் கூடியது.

முதலில் இறைவன் என்பவன் நம்மிலிருந்து வேறுபட்டவன் அல்லன் என்பது உணரப்படும். அவன் ஊடுதல் காமத்திற்கின்பம் அதற்கின்பம் கூடிமுயங்கப்பெறின் என்று வாழ்வதாக நோக்கப்படும் போது அவனிடம் எந்த பயமும் இல்லாமல் நெருங்க முடிகிறது. மிக உன்னத செயலான சராணாகதியை செய்விக்கும் யதி ராஜாவான இராமானுசர் தேர்ந்து எடுக்கும் நேரம் இந்த கூடி முயங்கும் நேரம். அப்போது என்ன வரம்கேட்டாலும் கிடைக்கும்! மனது இளகி, ரம்மித்து, சொக்கிப் போயிருக்கும் நேரம்.



இந்த நோக்கின் இன்னொரு முக்கியமான பொருள் இறைவன் என்பவன் வெறும் தத்துவமன்று அவன் வாழும் ஒருநிலை என்பதுதான். இதை அர்ச்சாவதாரம் என்பர். இப்படி இறைவனை நம்மில் ஒருவனாக வைத்து பழகி, பக்தி செய்யும் போது மனது தன்னையறியாமலே மென்மையுற்று சக மனிதனை, தன் சூழலை அன்போடு நோக்க கற்றுக் கொள்கிறது.

இச்சம்பிரதாயத்தின் உச்சம்தான் வேற்று தேசத்தவரான முசல்மான்களையும் ஒருங்கினைத்து, துருக்கியருக்கும் நம் கோவில்களில் இடமளித்தது.

இவையெல்லாம் யதார்த்தமாக கோவில் முறைகளில் சேர்க்கப்பட்டுள்ள மாண்பு வியக்கத்தக்கது.

சங்கத்தின் ஒலி கள்ளழகர் புறப்பாட்டில் இன்றும் ஒலித்துக் கொண்டிருப்பது ஆச்சர்யம்தான்!

Subject: [tamil.net] Pasura madal 29
Date: Fri, 30 Jan 1998 22:20:57 +0100

0 பின்னூட்டங்கள்: