e-mozi

தென் தமிழின் பத்துக்கட்டளைகள் - 3


கட்டளை 3

கூழுக்கு ஆசைப்பட்டு கோயிலுக்குப் போவதற்குப்பதில் கும்பிடும் தெய்வத்தின் தன்மையறியச் செல்வீர்!

வாழாட்பட்டு நின்றீ ருள்ளீரேல் வந்து மண்ணும் மணமும்கொண்மின்
கூழாட்பட்டு நின்றீர்களை எங்கள் குழுவினில் புகுதலொட்டோம்
ஏழாட் காலும் பழிப்பிலோம் நாங்கள் இராக்கதர் வாழ்இலங்கை
பாழாளாகப் படைபொருதானுக்குப் பல்லாண்டு கூறுதமே



அமிழ்தமே என்றாலும் விருந்து புறத்து உண்ணுதல் தவறு எனும் வழக்குப்படி (விருந்து புறத்ததாத் தானுண்டல் சாவா மருந்தெனினும் வேண்டற்பாற் றன்று - குறள்) பெரியாழ்வார் எல்லோரையும் இறை அனுபவத்திற்கு அழைக்கிறார். வந்து சேர்ந்தவர்களில் பலவகை மாந்தரைக் காண்கிறார் பட்டர்பிரான். ஒரு சிலர் இறைவனை மட்டுமே கருத்தில் கொண்டு வந்து நிற்கின்றனர். சிலர் இறைவன் துணையால் கைவல்யம் எனும் தனி உலகு கண்டு தளையற்று இருக்க ஆசைப்படுகின்றனர். ஒரு சிலரோ கோயிலுக்குப் போனால் பிரசாதம் கிடைக்கும். புளியோதரையும், தயிர்சாதமும், வெண்பொங்கலும் அந்தக் கோயில் மடப்பள்ளியில் தயாராவது போல் எங்கும் கிட்டாது என்று வருகின்றனர். ஆனால், இப்படி கூழாட்பட்டு வருகின்ற ஜனங்களை ஒதுக்கிவிடுகிறார் பெரியாழ்வார். ஏன் சாப்பிடுதல் இனிமை இல்லையா? என்றால். ஆம் உண்ணுதல் இனிமை, பருகுதல் இனிமை, போகம் இனிமை. ஆனால் இத்தனையும் செய்விப்பவன் இறைவன் என்ற இறையுணர்வு முக்கியம். நம்மால் தனித்து ஒன்றும் செய்யவியலாது. வயிற்றுப்போக்கு என்றால் சாப்பிடமுடியாது. வாய்ப்புண் என்றாலும் அதுவே. வலுப்பு, வாதம் என்றால் போகிக்கமுடியாது. எனவே எல்லாவற்றிலும் உள்நின்று இயக்குபவன் இறைவன் என்ற உணர்வோடு கோயிலுக்கு வர வேண்டும் என்கிறார் பட்டர். பின்னொரு பாடலில், கால் முடமாகிவிட்டால் கோயிலுக்குப் போகமுடியாது. வாய் கோணி விட்டால் இறைவனைத் தோத்திரம் கூறித்தொழ முடியாது எனவே உடல் ஆரோக்கியமாக இருக்கும் போதே கோயிலுக்கு செல்லும் வழக்கத்தைக் கொள்வீர் என்றும் சொல்வார் பட்டர்.

மேலும், இறைத்தொடர்பு என்பது இப்பாசுரத்தை வாசித்த பின்னா வருகிறது? கோடான கோடி காலமாக, என்று உயிர்த்தோற்றமுற்றதோ அப்போதே தொடங்கிவிடுகிறது இல்லையா? எனவே இது புது உறவு அன்று. காலம், காலமாகத்தொடரும் உறவு. அதையும் மனதில் கொண்டு கோஷ்டி சேருங்கள் என்கிறார்.

“மண்ணும் மணமும் கொண்மின்” என்பது வழக்கொழிந்து போன ஒரு தமிழ் மரபு. முற்காலத்தில் அடிமை யோலை யெழுதும்போது ”மண்ணுக்கும் மணத்துக்கும் உரியேனாகக் கடவேன்” என்றெழுதுவது வழக்கமாம். அதன் படியே, இறைத்தொண்டு ஒன்றே குறியாக, ‘பரமனுக்கு அடிமை’ எனும் மனோபாவத்துடன் வாழ்த்தல் சிறப்பு என்றும் தம் கட்டளையில் எழுதுகிறார் பட்டர்பிரான்.

0 பின்னூட்டங்கள்: